Sterowanie w LineXinBar: pad, klawiatura, mysz i dotyk

Kontrolery

Podłącz pad — Xbox, PlayStation, Nintendo, 8BitDo, Steam Controller — a cały pulpit jest twój z kanapy. Niczego nie trzeba wcześniej konfigurować.

Przyciski są nazywane według położenia, a nie litery, więc dolny przycisk akcji wybiera na każdym układzie — nawet na Nintendo, gdzie A jest po drugiej stronie. Pad, który zasypia i się budzi albo zostaje podłączony w trakcie, po prostu działa.

Konsole przenośne to pełnoprawny cel: powłoka ma dobrze działać na urządzeniu klasy Steam Decka, z niskim zużyciem energii i trybem słabszego sprzętu na wypadek, gdyby to nie wystarczało.

Przycisk Home

Przycisk Home należy do powłoki i żadna aplikacja nie może go zabrać — to wyjście z czegokolwiek, co trzyma wszystko inne.

Gry zwykle czytają kontroler bezpośrednio, więc pada nie da się powstrzymać tak jak klawiatury. LineXinBar bierze każdy pad i oddaje reszcie systemu identyczny, któremu brakuje jednego przycisku: ta sama nazwa, te same przyciski, te same wibracje, tylko bez Home. Gry widzą pad, jakiego się spodziewały, a Panel otwiera się za każdym razem.

A naciśnięcie w Panelu nie należy także do gry: to, co kciuk nadal trzyma przy powrocie, jest najpierw puszczane, więc zamknięcie Panelu przyciskiem A nie naciska też A w grze.

Podpowiedzi przycisków

Róg naprzeciw zegara mówi, co robią przyciski na ekranie przed tobą — Wybierz, Opcje, Panel.

Każdy jest narysowany, a nie podpisany literą: obrazek grupy przycisków z wypełnionym tym właściwym, co jest prawdą na każdym modelu pada. I nazywa to urządzenie, które trzymasz w ręce — weź klawiaturę, a pokaże Enter; dotknij znowu pada, a wróci do pada. Opcje pojawiają się tylko tam, gdzie naciśnięcie naprawdę coś otworzy. Gdy już je znasz, Ustawienia › System › Podpowiedzi przycisków wyłączają je wszędzie naraz.

Ta strona robi to samo: patrz w prawy dolny róg, gdy przełączasz się między kontrolerem a klawiaturą.

Klawiatura

Strzałki przeglądają, Enter wybiera, Esc cofa, a sam Super otwiera Panel.

Na ekranie startowym każda wpisana litera zaczyna wyszukiwanie w całym pasku. Super jest rozpoznawany jako klawisz naciśnięty i puszczony samodzielnie, więc każda kombinacja z Super nadal działa; a Alt+Tab przechodzi po talii okien Panelu jak na każdym pulpicie. Układy klawiatury wybiera się w Ustawieniach, z pełnej listy znanej systemowi.

Klawiatura ekranowa

Konsola nie ma klawiatury, więc powłoka nią jest. Pojawia się sama, gdy aplikacja ustawi kursor w polu tekstowym, i można ją przywołać ręcznie w dowolnej chwili.

Stosuje się do twojego układu klawiatury, a mały znaczek w rogu proponuje ją, gdy tylko pole mogłoby jej potrzebować.

Mysz i dotyk

Kliknięcie robi dokładnie to, co przejście tam i naciśnięcie A. Resztę kształtuje jedna zasada.

Rzeczy, które stoją w miejscu — Panel, menu, przyciski panelu, klawiatura ekranowa — podświetlają się pod wskaźnikiem i reagują na pierwsze kliknięcie. Rzeczy, które ruszają się po wybraniu — wiersze paska — wymagają jednego kliknięcia, by wybrać, i drugiego, by działać, bo najechanie, które by wybierało, odsuwałoby wiersz i zostawiało kursor wędrujący po pasku na własną rękę. Kółko przewija, a dotknięcie ekranu dotykowego to kliknięcie.

Ekran startowy tej strony stosuje tę samą zasadę: kliknięcie wiersza podświetla go i przesuwa na środek paska, a kliknięcie podświetlonego wiersza go otwiera. Panel i jego menu, które stoją w miejscu, reagują na pierwsze kliknięcie.

Skróty klawiszowe

Ustawienia domyślne, które — poza Panelem — można zmienić w tabeli [keybindings] pliku konfiguracyjnego.