Rodzina LineXinBar: ekran logowania, sklep z aplikacjami i aplikacje multimedialne

Ekran logowania

Console Experience Desktop Manager to ekran logowania stworzony dla kontrolera, dla LineXinBar i dla zwykłych sesji linuksowych pulpitów.

Rysuje tapetę, paletę i szkło LineXinBar i obsługuje się go kontrolerem, klawiaturą albo wskaźnikiem, przy czym żadne z nich nie jest osobnym trybem. Uruchamia każdą sesję Wayland na komputerze — LineXinBar, Plasmę, cokolwiek innego — i przekazuje LineXinBar zapis, dzięki któremu tapeta płynie dalej w tej samej chwili, więc logowanie wygląda jak jeden ciągły obraz, a nie dwa programy, które się zmieniają. Mówi dziesięcioma językami powłoki i stosuje twój kolor akcentu i cząsteczki.

Jeszcze nie jest gotowy, by być jedynym menedżerem wyświetlania komputera — wypróbuj go z wolnego VT albo w trybie podglądu, który nigdy nie uruchamia sesji.

Software Hub

DistriBumpy, widoczny jako Software Hub, to sklep z Flatpakami obsługiwany kontrolerem.

• Otwiera się na stronie głównej z tym, co sam Flathub uważa za warte uwagi — najczęściej wybierane, najszybciej zyskujące, świeżo opublikowane i świeżo przebudowane — i pojawia się nawet bez sieci.
• Półki pasujące do kolumn powłoki, więc to, co znajdziesz, trafia tam, gdzie będziesz tego szukać.
• Mówi, ile naprawdę kosztowałaby instalacja, zanim naciśniesz — pobieranie i dysk, licząc każde środowisko uruchomieniowe, które by pociągnęła.
• Instaluje, aktualizuje i usuwa z postępem, który można zatrzymać, i sprząta środowiska uruchomieniowe, których nic już nie potrzebuje.

Muzyka

SongOnSole, widoczny jako Muzyka, to biblioteka i odtwarzacz muzyki, które otwiera półka Muzyka na pasku.

Wiersz na dole to jednocześnie to, co gra, i sposób, by to odtworzyć, na każdej stronie. Utwór otwiera się z wiersza, na którym go naciśnięto, a jego okładka rośnie do strony Teraz odtwarzane. Sześć porządków sortowania, kolejka grająca w kolejności, w jakiej ją ułożono, i działa na małym ekranie konsoli przenośnej tak samo jak na telewizorze.

Filmy

Videonsole, widoczny jako Filmy, to przeglądarka i odtwarzacz filmów stworzony dla kontrolera.

Film otwiera się z karty, na której go naciśnięto, i do niej wraca. Odtwarzany film ma cały ekran; naciśnij cokolwiek, a wypłyną elementy sterowania, a cztery sekundy później znów opadną. Pamięta miejsce, w którym skończono oglądanie, znajduje napisy w filmie albo obok niego i dekoduje na karcie graficznej, gdy komputer to potrafi.

Obrazy

Imagonsole, widoczny jako Obrazy, to przeglądarka zdjęć obsługiwana kontrolerem.

Zdjęcie otwiera się ze swojej karty w pełnej rozdzielczości, a sąsiednie są już wczytane, więc przechodzenie przez katalog nigdy nie czeka. A wspina się po drabinie stopni powiększenia; spust albo kółko powiększa płynnie. Kierunek przesuwa obraz tam, gdzie jest większy niż ekran, a gdzie nie jest — przechodzi do następnego.

lxb-toolkit

Własny interfejs powłoki — jej kolory, szkło, ruch, krój pisma, znaki i dźwięki — spakowany jako biblioteka, żeby aplikację dało się zbudować z tego samego materiału i postawić obok niej.

Cztery aplikacje powyżej są na niej zbudowane. lxb-new my-player daje ci gotową do zbudowania aplikację Wayland w Rust, C albo Pythonie: jedna funkcja mówiąca, co jest na stronie, obsługiwana klawiaturą, wskaźnikiem i każdym kontrolerem w komputerze, i ani jednej linii, która nazywa kolor, promień albo czas trwania. Aplikacje toolkitu to zwykłe programy Wayland, więc działają w GNOME albo Plasmie równie dobrze jak w LineXinBar.

lxb_app::App::new("com.example.hello", "Hello World").run(|page| {
    page.head("launch", "Hello, world");
    if page.button("Hello World!") {
        println!("clicked");
    }
})

Jedna wersja

LineXinBar i jego sześcioro rodzeństwa wychodzą razem, pod jednym numerem wersji — dziś 0.9.3 — więc to, co masz zainstalowane, odczytujesz z jednego numeru, a nie z siedmiu, które się rozjeżdżają.

Tam, gdzie nie ma ich w żadnym repozytorium dystrybucji, Ustawienia › Aktualizacje aktualizują całą siódemkę z ich własnych wydań na GitHubie.