‹ Ekran startowyPierwsze kroki

Pierwsze kroki z LineXinBar: Arch, Debian, Ubuntu, Fedora, NixOS

Wypróbuj w oknie

Nie trzeba opuszczać pulpitu, żeby go zobaczyć. Z Rust w wersji 1.89 lub nowszej i zainstalowanymi zależnościami budowania jeden skrypt buduje LineXinBar i otwiera go jako okno w obecnej sesji.

git clone https://github.com/Petexy/LineXinBar.git
cd LineXinBar
./scripts/run-nested.sh

Zagnieżdżony pulpit dostaje własną magistralę sesji, więc aplikacje otwarte w nim w nim zostają. Zamknięcie okna go kończy. ./scripts/run-nested.sh 3 otwiera trzy wirtualne ekrany zamiast jednego, żeby wypróbować pracę na kilku ekranach.

Zależności budowania dla każdej dystrybucji:

sudo pacman -S --needed rust pkgconf clang wayland libinput seatd systemd-libs libdrm \
    mesa libxkbcommon libglvnd libx11 libxcb libxcursor libxi libxkbcommon-x11 \
    alsa-lib ffmpeg libpipewire

Zainstaluj pakiet

Gotowe pakiety dla Archa, Debiana i Ubuntu oraz Fedory są dołączone do każdego wydania na GitHubie. Możesz też zbudować je samodzielnie z repozytorium — przepisy są w nim.

./packaging/build.sh arch -- --syncdeps

Tworzy PKGBUILD dla repozytorium i uruchamia makepkg; pakiety trafiają do packaging/out/arch/.

Zainstaluj lxb-compositor i lxb-desktop: kompozytor oraz powłokę z jej portalem, koordynatorem aktualizacji i wpisem sesji.

Uruchom sesję

Po zainstalowaniu pakietów wybierz LineXinBar z listy sesji na ekranie logowania, jak każdy inny pulpit.

Z konsoli tekstowej całość uruchamia lxb --shell; zamknięcie powłoki wylogowuje, zamiast zostawiać pusty ekran. Ekran logowania Console Experience jest stworzony do pary i przekazuje obraz powłoce jako jeden ciągły obraz.

Ustawienia są w ~/.config/lxb/ — zapisuje je głównie sama kolumna Ustawienia powłoki, a wszystkie da się czytać i edytować ręcznie.

Pakiety opcjonalne

Trzy integracje to osobne pakiety, żeby komputer, który nigdy nie emuluje konsoli, nie nosił nic z tego. Zainstaluj któryś w trakcie sesji, a jego wiersz pojawi się w ciągu kilku sekund.

Każdy jest przypisany do wersji powłoki, z którą został zbudowany. Steam nie potrzebuje własnego pakietu — tylko klienta Steam od Valve.

Czego potrzebuje

  • Linux ze sterownikiem grafiki, który potrafi obsłużyć ekrany (DRM/KMS), i działającym sterownikiem OpenGL ES; sterownik Vulkan jest używany, jeśli jest.
  • systemd-logind albo seatd, który przekazuje sesji jej ekrany i urządzenia wejścia.
  • udev, żeby wiedzieć o podłączaniu ekranów i kontrolerów.
  • Opcjonalnie: Xwayland dla programów X11, PipeWire dla dźwięku i udostępniania ekranu, Flatpak dla integracji, ddcutil dla jasności zewnętrznych monitorów.

Cały sprzęt jest wykrywany w trakcie działania — każdy ekran, tryb i GPU — więc nie trzeba niczego wcześniej konfigurować pod twój komputer.

Sprzęt

LineXinBar jest na wczesnym etapie rozwoju. Testy objęły dotąd głównie jedną kartę graficzną AMD z dwoma ekranami, do tego sesje zagnieżdżone.

Nic nie jest przywiązane do tego sprzętu — ścieżka dla wielu GPU istnieje — ale inni producenci grafiki, konsole przenośne i komputery z kilkoma GPU potrzebują więcej osób, które je wypróbują. Jeśli uruchomisz go na czymś nowym, raport o tym, co działa, a co nie, to jedna z najbardziej przydatnych rzeczy, jakie możesz wysłać.